Jenny blogt: Inspiratie op gekke plekken

In ‘VINU blogt’ vertellen collega’s over ontwikkelingen in de wereld, ons werkveld of privé en hun werk bij VINU. Dit keer een bijdrage van collega Jenny May.


Het leuke aan werken aan ruimtelijke projecten is dat je je werk kunt zien, er doorheen kunt lopen, en aan anderen kunt laten zien. Het leidt wel tot een -bij mij- milde vorm van beroepsdeformatie: geen straat, plein of weg waar ik niet met een “professionele” blik naar kan kijken. En dat gaat niet over in je vrije tijd. Laatst waren we met VINU op de kartbaan. Ik weet het: een deel van de lezers haakt nu af. Kartbanen zijn immers vieze stinkende plekken voor onvolwassen mannen. Verder met de andere helft van de lezers dan maar: karten is namelijk ook heel leuk om te doen. Het kan zelfs inspiratie geven!

Ik stond dus op die kartbaan, en wat me opviel was het superefficiënte en creatieve gebruik van de ruimte. Twee banen op verschillende verdiepingen die zó waren neergelegd dat beide banen spannende bochten, hellingen, afdalingen en rechte stukken bevatten. Zodat bijna elke vierkante meter benut is. En -wat ik nog het knapst vind- op een manier dat je nauwelijks doorhad dat die andere baan er was. Geen hinder van tegenliggers of afleidende uitzichten: je hebt pas door dat er nog een baan loopt als je echt goed kijkt. In plaats van twee saaie, korte banen elk op een eigen verdieping ontstaan dus, door slim ruimtegebruik, twee lange, afwisselende banen. Zonder dat je last hebt van elkaar. Karten als inspirerend voorbeeld dus voor hoe we met onze ruimte om kunnen gaan.

Overal kartbanen aanleggen dan maar? Alsjeblieft niet! Diezelfde kartbaan is namelijk ook gewoon een stinkende, lawaaierige en onooglijke omgeving waar je, als je niet in een kart zit, weinig te zoeken hebt (welkom terug aan de mentaal afgehaakte, maar toch volhardende lezer!). Kan iemand misschien ook nadenken over hoe die baan er leuker uit kan zien? En dat karten op de huidige manier weinig duurzaam is. Waarom geen elektrische kart op een groene en circulaire kartbaan? Het kart-café had treurige donkergrijze vloerbedekking en nogal sfeerloze TL-verlichting. De collega’s die niet meededen met karten hadden het er snel gezien. Bovendien wisten ze ons ervan te verzekeren dat we er eigenlijk best suf uitzagen in die karts. Wij dachten zelf heel snel en stoer te zijn.

Creatief en efficiënt ruimtegebruik blijken duidelijk niet de enige kenmerken waar een plek op hoeft te scoren om een prettige verblijfsplaats te zijn. Duurzaamheid, milieukwaliteit, groen en een (visueel) aantrekkelijk ontwerp tellen ook. En mocht dit nu gelezen worden door iemand die van plan is om de eerste écht aantrekkelijke en duurzame kartbaan van Nederland te maken: bel me! Ik doe graag met je mee. Ik vond het namelijk -beroepsdeformatie of niet- heel leuk om te karten. En als die kartbaan leuker en duurzamer wordt heb ik een goed excuus om vaker te gaan!

Vinu.nl maakt gebruik van tracking-cookies. Hiermee worden anonieme gegevens over uw bezoek opgeslagen om de website en uw ervaring te verbeteren.