Menno blogt: VINU versus overheid

In ‘VINU blogt’ vertellen collega’s over ontwikkelingen in de wereld, ons werkveld of privé en hun werk bij VINU. Dit keer een bijdrage van collega Menno van Dijk.


Na mijn studie Planologie kwam ik op een zeer ongunstig moment de arbeidsmarkt op, namelijk in 2010. Toch was er een kleine gemeente die mij direct na mijn afstuderen de kans gaf een carrière op te bouwen, namelijk de gemeente Bloemendaal. Ik werd dus ambtenaar. Een keuze die ik zelf in eerste instantie niet gedacht had te maken. En met een zak vol vooroordelen begon ik mijn werk als ambtenaar. Eerst als beleidsmedewerker Ruimtelijke Ordening maar al snel als projectleider van een aantal projecten. Mijn vooroordelen verdwenen grotendeels. Het meest herkenbare vooroordeel bleef overeind: de Bureaucratie. Vele beslislagen, afdelingen, potjes, handtekeningen, tekenboeken, adviezen, afdelingshoofden en teammanagers zijn nodig om een bakje pennen te bestellen. Deze bureaucratie heeft uiteraard een reden, maar soms schiet het zijn doel een beetje voorbij.

Hoe anders is dit bij VINU? Bij VINU heb je een idee, je stelt het voor aan de baas (laten we hem Harold noemen) en een week later heb je (afhankelijk van het idee en je onderbouwing natuurlijk) waar je om hebt gevraagd. Geen lagen, geen commissies, geen tekenboeken maar gewoon één baas.

Is het dan zo simpel en heeft de rest van het bureau dan geen invloed op de beslissingen? Jazeker wel! De meeste ideeën worden aangedragen tijdens onze interne overleggen. Of je overlegt het met een collega of collegae. Bij het voorstellen van een plan/idee wordt er, laten we zeggen, positief kritisch gereageerd. Een dom verhaal wordt genadeloos afgestraft. Dit wordt gelukkig altijd wel gevolgd door de overdadige bereidheid mee te denken over hoe het wél zou kunnen. Dus enerzijds word je -vaak met humor!- scherp gehouden maar anderzijds is iedereen bereid je verder te helpen.

Als er dan eenmaal is meegedacht ga je naar de baas voor het eindoordeel. Dit is een interessant traject. Hij stelt bijna altijd vragen en maakt opmerkingen met het verzoek om er nog eens over na te denken. Hij heeft de ‘bloedirritante’ eigenschap ook bijna altijd gelijk te hebben met zijn inzichten. Dus uiteindelijk wordt het plan, nadat je over je eerste teleurstelling heen bent, altijd beter na zijn laatste check. Daarnaast heeft hij een goede eigenschap die een baas hoort te hebben en dat is knopen doorhakken. Kom je er niet uit? Heb je twee richtingen en je weet niet welke je moet kiezen? Hij beslist.

Is hij dan iemand die een alleenheerser is en waar alleen zijn wil wet is? Nee zeker niet. Hij staat altijd open om zich op een ander idee te laten brengen als de argumentatie maar goed genoeg is. Dus hij beslist op basis van ratio in plaats van politiek.

Voor mij is de afwisseling tussen een overheid en VINU perfect. Aan de ene kant een bedrijf met een geweldige sfeer en een bedrijf waarin iedereen elkaar uitdaagt. Een bedrijf met één baas erboven die de gehele VINU familie probeert te beschermen, verder probeert te brengen en ze in het gareel probeert te houden. Aan de andere kant de verschillende overheden waar je juist uitgedaagd wordt om alles met een politieke antenne te benaderen en juist rekening te houden met de complexiteit van besluitvorming. Al met al is de balans tussen de twee voor mij perfect. Zo werk ik na al die jaren toch na veel plezier nog bij de overheid en vooroordelen over de overheid heb ik niet meer, ik heb alleen nog maar weloverwogen inzichten op basis van ervaring…

Vinu.nl maakt gebruik van tracking-cookies. Hiermee worden anonieme gegevens over uw bezoek opgeslagen om de website en uw ervaring te verbeteren.