Jenny blogt: Patronen doorbreken valt lang niet mee… behalve als het leven er makkelijker van wordt

Vrijdagochtend op het schoolplein. “Mam, ik ben mijn gymtas vergeten”. Nee hè, niet wéér!! Waren we net gewend aan gym op dinsdag en donderdag en nu is het rooster omgegooid. Ik heb er ook een half jaar over gedaan om te wennen aan het feit dat mijn vaste vrije middag van vrijdag naar maandag is geschoven. Vaste patronen slijten maar moeilijk. Laat dat nou net zijn waar ik in mijn vakgebied ook tegenaan loop.


Nederland is in transitie. We gaan op termijn volledig over op hernieuwbare energie, krijgen een circulaire economie en onze steden worden “smart cities”. De technische mogelijkheden zijn eindeloos en worden alleen maar beter. Als projectmanager probeer ik bij te dragen aan die transitie, door in mijn projecten toekomstbestendige keuzes te maken. Dat is relatief gemakkelijk als het alleen gaat om technische vragen: welk materiaal gebruik ik? welk ontwerp is toekomstbestendig? Welke technieken passen we toe? Maar daarmee ben je er niet. Het woord transitie zegt het al: we moeten veranderen. En dat wat ik als projectmanager predik (patronen doorbrengen) blijk ik als privé-persoon dus best ingewikkeld te vinden.

De gymtassen zijn natuurlijk maar een klein voorbeeld van “nieuwe patronen aanleren”, maar het gaat dieper. Soms valt doen wat je zegt of wat logisch is niet mee. Ik beschouw mezelf bijvoorbeeld als een bewuste consument. Ik koop biologisch in de supermarkt, scheid mijn afval en heb zonnepanelen op mijn dak. Ik wéét natuurlijk wel dat hard rijden onzuinig is en dus slecht voor het milieu. Maar als ik na een avondbijeenkomst naar huis rijd wil ik toch vooral snel thuis zijn. En ik wéét natuurlijk dat ik met de trein en deelauto overal kan komen. En dat bovendien de randstad over een paar jaar vastloopt als de groei van het aantal auto’s doorzet. Maar ik vind het toch heel handig om een auto voor de deur te hebben die ook mee op vakantie kan. Nieuwe mobiliteitsconcepten en deelauto’s juich ik toe. Als anderen ze gebruiken dan…

Is het dan alleen kommer en kwel? Nee hoor! Sommige patronen veranderen namelijk wel heel snel. Ik kan me nu al niet meer voorstellen hoe het leven er uitzag zonder mobiele telefoons en apps. Waarom? Omdat ze me ontzettend veel gemak bieden! Even snel geld overmaken, een oudergesprek op school inplannen of betalen voor het parkeren: ik kan niet meer zonder, en u vast ook niet. En wat betreft die deelauto: als ik die met een app kan bestellen en hij rijdt automatisch voor de deur dan doe ik onmiddellijk mijn eigen bolide weg. En als ik dan onderweg lekker kan werken of relaxen vind ik het niet eens erg als het wat langzamer gaat.

De les die ik hieruit trek: veranderen en patronen lukt prima als het leven er gemakkelijker van wordt. En die les kan ik dan weer goed gebruiken in mijn projecten. De grote massa wil best gewoonten aanpassen, als het gemak of voordeel brengt. Natuurlijk blijven ook “early adapters” nodig om nieuwe concepten een kans te geven op ontwikkeling. Die zonnepanelen op mijn dak hebben bijgedragen aan de ontwikkeling van betere panelen en goedkopere productiemethoden. Nu de techniek verbetert, wordt die aantrekkelijker voor anderen. En daar gaat het dus ook om in projecten: de early adapters ruimte geven en tegelijkertijd zoeken naar het voordeel van nieuwe patronen voor de grote groepen.

En die gymtassen die ik blijf vergeten? Misschien moest daar maar een app voor komen 😉

Vinu.nl maakt gebruik van tracking-cookies. Hiermee worden anonieme gegevens over uw bezoek opgeslagen om de website en uw ervaring te verbeteren.